Jonathan Agassi uratował mi życie /
Jonathan Agassi Saved My Life

Kłopot z odtwarzaniem

Sprawdź połączenie z internetem i spróbuj ponownie.

Zobacz wskazówki i pomoc

Zainstaluj Adobe Flash

Twoja przeglądarka wymaga zainstalowania darmowej wtyczki Adobe Flash.

Kliknij aby pobrać

Zobacz także wskazówki i pomoc
aby przejrzeć listę zalecanych przeglądarek dla Twojego systemu.

Jonathan Agassi uratował mi życie /
Jonathan Agassi Saved My Life

Ocena: 3.4 / 5 (75 głosów)

    Dlaczego warto obejrzeć

  •   wstrząsające życie gwiazdy gejowskiego porno
  •   najnowszy film Tomera Heymanna - jednego z najlepszych współczesnych dokumentalistów
  •   wersja bez cenzury - OD 18 LAT

Bonus

Kłopot z odtwarzaniem

Sprawdź połączenie z internetem i spróbuj ponownie.

Zobacz wskazówki i pomoc

Zainstaluj Adobe Flash

Twoja przeglądarka wymaga zainstalowania darmowej wtyczki Adobe Flash.

Kliknij aby pobrać

Zobacz także wskazówki i pomoc
aby przejrzeć listę zalecanych przeglądarek dla Twojego systemu.

Outfilm Talks 04

Opis

Jonathan Agassi to izraelski aktor gejowskiego porno, który zrobił światową karierę w wytwórni Michaela Lucasa. Reżyser Tomer Heymann („Mr. Gaga”, „Kto mnie teraz pokocha”) przez osiem lat dokumentuje jego życie w Berlinie oraz w rodzinnym Tel Awiwie, gdzie mieszka razem z matką. Poza pracą w na planie filmowym, Jonathan występuje w pokazach porno na żywo i pracuje jako escort.

Jonathan twierdzi, że wykonuje najlepszy zawód na świecie i na pewnym etapie to uratowało mu życie. Jednak, jak się szybko okazuje, nie jest do końca szczęśliwy. Ścigają go traumy z dzieciństwa. Jego ojciec był wiecznie nieobecny. Z matką wiąże go bardzo silna, ale też skomplikowana więź.

Jonathan ukrywa swoją niepewność za scenicznym nazwiskiem Agassi. W światłach reflektorów, w niekończących się scenach seksu, wydaje się nonszalancki, a jednocześnie coraz częściej ucieka w twarde narkotyki. Dopiero wstrząsająca w skutkach jedna z narkotykowych jazd zmusza go do spojrzenia na brutalną rzeczywistość jego ekstremalnego życia.

Nagrody i festiwale

  • Izraelska Nagroda Filmowa dla najlepszego dokumentu
  • Docs Against Gravity
  • MFF Żydowskie motywy - Grand Prix Złoty Warszawski Feniks
  • IDFA Award - nominacja
  • Chicago Gay and LesbianInternational Film Festival - Najlepszy Film Dokumentalny
  • QFest Houston - Najlepsza Reżyseria
  • Atlanta Film Festival - Specjalna nagroda jury
  • Jerusalem Film Festival - najlepszy film dokumentalny
  • DocPoint Tallinn
  • Dublin IFF
  • Thessaloniki DFF
  • Yesh FF
  • BFI Flare: London LGBTQ+Film Festival
  • Vilnius IFF
  • CPH:DOX
  • Outview FF
  • Secret International Festival
  • Ambulante
  • Biografilm

Zdjęcia

Komentarze

Ten film wg mnie kompletnie nic sobą nie prezentuje, nie ma żadnej wartości dodanej... Pseudo dokument o nartystycznym nimfomanie użalającym się nad sobą.

....widać ,że oświecona międzynarodowa społeczność gejowska też chce mieć swoich męczenników...kiedy beatyfikacja?

Ma co chciał. Jedno mu było tylko w głowie: walenie się z facetami i po to poszedł do porno biznesu. A tam wiadomo, ćpanie i używki są na pierwszym miejscu. Niebawem zaćpa się na śmierć, podejrzewam, że już złapał HIV-a, bo to wieczne zmęczenie i brak energii są mocno podejrzane. Czytałem wspomnienia pewnej znanej hollywoodzkiej aktorki, która stwierdziła, że miała chyba z 1000 chujów w cipie, a i tak z wiekiem czuła się coraz bardziej rozgoryczona i nieszczęśliwa, w końcu zaczęła pić. Nie żal mi tego Yonathana... Sam sobie wybrał takie podłe życie.

A mnie się podobał! Daje 5!

Mamy tendencje do oceny głównych bohaterów filmu, a powinniśmy się zastanowić jakie emocje towarzyszyły nam podczas jego oglądania, a mnie towarzyszyła cała ich paleta!

Nie wiem, może moje odczucia po tym filmie są zupełnie inne od pozostałych, ale widząc łzy Jonathana autentycznie płakałem z nim, końcówka tego filmu w ogóle strasznie mnie poruszyła. Utożsamiam się z Jonathanem w jednej tylko kwestii- mnie ojciec również zostawił. I nie chcę się tu jakoś uzewnętrzniać czy coś, chcę tylko powiedzieć, że poniekąd go rozumiem i wiem przez co przechodził, gdy nie było z nim jednej z ważniejszych osób. To zostaje na całe życie. Radził sobie jak umiał, chciał by go zauważono, stąd tak.bardzo cieszył się, gdy nazywano go jednym z najlepszych. Chciał być w końcu najlepszy, bo przez to, ze nie.miał ojca, przez krytykę w szkole czuł się gorszy. Rozumiem go bardzo bardzo dobrze i tyle.

Porażający dokument. O autodestrukcji. Jonatan potrzebuje pomocy .Tylko czy on jej zechce?

bardzo dobry, mocny i wartościowy dokument. a niektórzy mają chyba problem z odróżnieniem oceny filmu od oceny moralnej bohatera.

Świetny film. Ale polskie dziewczyny jak zwykle mają tendencję oceniania człowieka, nie tego co niesie z sobą ten dokument.

Wszystko jest pokazane jeden do jednego. Zbyt oczywisty jest moralizatorski ton filmu, nachalnie autorzy mówią jak to nie bycie w życiu grzecznym chłopcem nie popłaca. Pewnie, ze narkotyki i huśtawka emocjonalna to nie przepis na udane życie, ale firm powinien zainteresować swoją formą, tworzyć nastrój , budować napięcie, także dokumentalny. Realia Berlina przedostały się do filmu tylko przez przypadek, a nie dostosowanie Izraelczyka do niemieckiej rzeczywistości też odegrało rolę w jego historii.

Zobaczcie koniecznie Outfilm Talks 04, gdzie rozmawiamy z reżyserem filmu Tomerem Heymannem podczas jego wizyty w Poznaniu. Tomer mówi tam między innymi, że na dotychczasowych pokazach filmu widział wyłącznie skrajne reakcje widzów: albo nienawidzili Jonathana, albo mu współczuli i chcieli mu pomóc.

O właśnie ! Bardzo dobry…

O właśnie !
Bardzo dobry wywiad z reżyserem, jest uzupełnieniem filmu, zmienia optykę.

Film momentami trochę beznadziejny,momentami ciekawy,a tak naprawdę pokazuje człowieka który w świecie pornobiznesu był niemal bogiem ,a po latach nie wiele z tego zostało. 4+*/10

Świetny film. Jonathan…

Świetny film.

Jonathan doznał w życiu bardzo dużo cierpienia. Nie dziwi, że wybrał taką drogę. Wielu, którzy go krytykują z pozycji moralnej wyższości, pewnie sami chcieliby robić to co on, ale nie mają jaj.

Poznawcze. Smutne , bo prawdziwe i dlatego może i dydaktyczne - " synu nie idź tą drogą" bo na końcu może być już tylko latarnia uliczna.

Ja go spotkałem w Tel Avivie. Normalny gość choć już tak nie wygląda jak kiedyś.

Smutny film. Biedny , skrzywdzony dzieciak. Brak zrozumienia, akceptacji przez OJCA (jak ważny autorytet każdego z nas) . To jest powodem późniejszych problemow człowieka "Orchidea". Film: BARDZO DOBRY!

'Płacą żeby ze mną spać, więc mogą mnie też przytulić'. Ten cytat niech będzie moją oceną tego filmu. Gorąco polecam ludziom, którzy mają nieocenianie we krwi.