Odzyskać i stracić /
Azul y no tan rosa

Odzyskać i stracić /
Azul y no tan rosa

Ocena: 4.5 / 5 (848 głosów)

    Dlaczego warto obejrzeć

  •   Zdobywca Hiszpańskiej Nagrody Filmowej GOYA dla najlepszego filmu iberoamerykańskiego.
  •   Hit kinowy w Ameryce Południowej.
  •   Emocjonalna opowieść o życiu w bardzo dobrej, efektownej produkcji.

Opis

Diego jest młodym utalentowanym fotografem. Jest ceniony w świecie mody i prowadzi beztroskie życie. Wszystko się zmienia, kiedy jego długoletni partner pada ofiarą homofobii i ulicznej przemocy.

Jednocześnie okazuje się, że Diego musi zaopiekować się swoim synem, Armandem, którego nie wiedział przez wiele lat. Teraz obaj muszą się do siebie przyzwyczaić, Armando do nieznanego, homoseksualnego świata swojego ojca, a Diego do zamkniętej postawy swojego nastoletniego syna.

Zdjęcia

Komentarze

cisze się.

ciesze się, że zobaczyłem ten film.. Myślę, że wielu może on pomóc i poprawić humor chociaż nie brakuje tragicznych chwil... może bajkowy, ale przez to fajny, można łezkę uronić.. dziękuję, że go zakupiliście :D

i to jest film przez duże "F"

włączając film po raz pierwszy spodziewałem się ambitnego kina i takie zastałem.

Jeden z niewielu branżowych filmów, który warto obejrzeć.

Podobał mi się

Film jest ciekawy, śmieszny, choć kończy się smutnie. Oryginalny temat relacji syna z ojcem gejem.

Piękny obraz

Piękna historia, przemawia zwłaszcza tu i teraz. Po raz kolejny przekonałem się, że Latynosi robią najlepsze kino LGBT.

Wiele wątków, barwne postacie. Czasem złości, śmieszy i na pewno daje dużo do myślenia...

Tego filmu nie da się nie kochać, oglądam kolejny raz i kolejny raz te same emocje. Fantastyczna gra aktorów, pięknie rozwinięta fabuła, tylko szkoda, że los niektórych bohaterów taki smutny. Polecam!

Przepiękny i wzruszający film. Obejrzałem go kilka razy. Polecam tym, który szukają sensu życia na nowo.

5* na pewno obejrzę ponownie. Kapitalny film. Wzruszający, trochę komedii, jest też przekaż. Każdy znajdzie coś dla siebie.

Piękny film, dobrze poprowadzona historia, świetnie zagrane role. Nienachalne i przemyślane przesłanie tolerancji, Duży plus za to, że, co rzadkie w produkcjach LGBT, pięknie pokazuje odbudowanie zmarnowanej kiedyś relacji homoseksualnego ojca z synem.

Piękny film. Technicznie doskonały, fabuła też nie sztampowa. Interesująca, lecz smutna i można wręcz powiedziec triggerująca historia.

BARDZO BARDZO DOBRY , tu będzie spojler , jak ginie jego facet jestem załamany ale wszytko kończy si dobrze i jest nawet mały happy end

Przeciętna, naładowana stereotypami i pogadankami dydaktycznymi produkcja z wątkami obowiązkowo dla całej LGTB. Cóż, biorąc pod uwagę sytuację w Ameryce łacińskiej takie filmy są tam potrzebne, ale reszta świata oglądała to już w latach 90-tych. Filmowo jest ok, choć scenariusz jest przewidywalny do bólu a niektóre decyzje dotyczące obsady nietrafione. Za dużo skojarzeń z tamtejszymi telenowelami też nie wpływa na pozytywną ocenę (te melodramaty!) Plus za pokazanie lokalnego folkloru. I to by było na tyle.

Świetny film. Wzruszający, zabawny, zasmucający. Jestem seniorką i bardzo się cieszę że odkryłam Waszą platformę (za sprawą Videorecenzji Tomasza Raczka na You Tube). Jestem sympatyczką ruchu LGBT i poznanie spraw Waszego środowiska chociażby poprzez twórczość filmową bardzo sobie cenię. Więcej mądrych filmów uczących tolerancji i naszego różnorakiego człowieczeństwa.

Muzyka, krajobrazy, życie i jego wielkie i mniejsze dramaty, przyjaźnie, wzajemna sobie pomoc. Nowe, chyba już dobre relacje ojca z synem. No i ten mikrofon Delirio...w kształcie różowego penisa...CUDO!!! Wszystko będzie w porządku...jak zapewniał Fabrizio!...OBY!

Bardzo dobra wzruszająca i mądra opowieść. Kino prawdziwego konesera. Na zmianę serdeczny uśmiech i cicha łza. Takie filmy ogląda się z wielką przyjemnością. Gorąco polecam.

Najlepszy film jaki dotychczas tu obejrzałem. Nie dość, że momentami można paść ze śmiechu to i chce się płakać. Moja ulubiona postać? Dolores Delirious - perfekcyjna i taka naturalna w tej roli. Emocje niesamowite. Polecam każdemu!!!!

Pomysł fajny, kilka fajnych scen ,ale jako całość trochę bez polotu. Armando - duzy atut filmu ,milo popatrzeć :).

Fakt ,jeden z najlepszych jaki obejrzałam.Naturalny,prawdziwy,czasami słodki.Poza tym wszyscy walą prosto z mostu co myślą.Super.

Dla mnie film słaby. Psychologicznie uproszczony, fabularnie naiwny. Przez godzinę konflikt, potem - przez drugą godzinę - wszyscy się kochają. Poza tym to zupełnie niemożliwe, żeby tak mogło wyglądać życie w dzisiejszej Wenezueli.

Wręcz rozkoszna w swym prognozowanym optymizmie wielowątkowa i wielotematyczna opowieść o rozmaitych przejawach różności, ich wzajemnych spięć - czasem wręcz gwałtownych - lecz ostatecznie oczywistych w gotowości do wzajemnego zrozumienia, akceptacji, a i bohaterstwa we wzajemnej obronie. Bajka? Pewno tak. Ale tęsknię za takimi bajkami.

Hm. Nie rozumiem tych zachwytów i tych ocen. Historia mogłaby być dobra, ale kompletnie zrąbana - nie wciąga, oglądając patrzy się na zegarek. Główny bohater - aktor drętwy, kładzie cały film. Jakby to było dwuwymiarowe, na jednej emocji zagrane... Tu jest naprawdę duużo, lepszych filmów...

Bardzo ciepły film poruszajacy ważne problemy społeczne. Momentami nieco naiwny ale oglądało się go bardzo przyjemnie.

Zobacz także