Madryt, początek lat 80. Eva, Loren, Tamara, Josette, Nacha i Renée opowiadają o codzienności, rodzinie, pragnieniach i cenie życia w zgodzie ze sobą. W czasie, gdy hiszpańskie kino najczęściej sprowadzało osoby trans do karykatur i żartu, Antonio Giménez-Rico oddał ekran sześciu kobietom i pozwolił im mówić własnym głosem.