Te filmy nie są stare, ale już zapisały się w historii kina LGBT+.

Almodovara nikomu nie trzeba przedstawiać. Jego „Ból i blask” (zdjęcie w katalogu artykułów) to film, w którym można szukać wątków autobiograficznych. W roli reżysera Antonio Banderas.

Ira Sachs od dawna należy do kanonu kina LGBT+, jednak w „Przejściach” wprowadza powiew świeżości do tego gatunku. Znakomicie dobrana obsada: Franz Rogowski, Ben Whishaw i Adèle Exarchopoulos wynosi ten film na inny poziom.

Kolejny wielki z tej czwórki to Xavier Dolan. Mimo młodego wieku jego miejsce wśród klasyków jest jak najbardziej uzasadnione. W „Matthiasie i Maximie” eksploruje temat nieszczęśliwej miłości, który znany kinu chyba od zawsze, ale robi to w swoim niepowtarzalnym stylu.

Agnieszkę Holland wymieniamy na końcu tylko dlatego, żeby jeszcze bardziej wyróżnić jej film. „Szarlatan” (zdjęcie powyżej) pokazuje przepiękną relację między mężczyznami opartą na prawdziwej miłości, zaufaniu i szacunku. I to polska koprodukcja!